ગુજરાતી સિનેમામાં જ્યારે પ્રયોગાત્મક ફિલ્મોની વાત આવે ત્યારે ‘બહેરૂપિયો’ ચોક્કસપણે એક ઉચ્ચ સ્થાન પ્રાપ્ત કરે છે. ફોકલોર હોરરના વિષય પર બનેલી આ ફિલ્મ પ્રેક્ષકોને એક એવા અંધકારમય ગામની સફરે લઈ જાય છે જ્યાં પરંપરા અને રહસ્ય વચ્ચેની રેખા ધૂંધળી થઈ ગઈ છે. ૨૧ યુવતીઓના ગુમ થવાના તાણાવાણા સાથે વણાયેલી આ વાર્તા પ્રેક્ષકોને શરૂઆતથી જ જકડી રાખે છે. રાજા સંજય ચોક્સીનું નિર્દેશન અને વત્સલ સંજય જોશીની કલમમાંથી નીકળેલા સંવાદો ફિલ્મના ગંભીર માહોલને વધુ સચોટ બનાવે છે.
આ ફિલ્મમાં મૌલિક ચૌહાણનો અભિનય ખાસ ધ્યાન ખેંચે છે. અત્યાર સુધી આપણે મૌલિકને અલગ અંદાજમાં જોયો છે, પરંતુ ‘બહેરૂપિયો’માં તેણે પોતાના પાત્રમાં જે ગહનતા અને પરિપક્વતા બતાવી છે તે કાબિલે તારીફ છે. તેના ચહેરાના હાવભાવ અને સ્ક્રીન પ્રેઝન્સ વાર્તાના સસ્પેન્સને જીવંત રાખવામાં મોટી ભૂમિકા ભજવે છે. ખાસ કરીને જટિલ અને ડરના દ્રશ્યોમાં મૌલિકે જે સહજતાથી સંઘર્ષ રજૂ કર્યો છે, તે તેના અભિનયની નવી ઊંચાઈ દર્શાવે છે. કિંજલ રાજપ્રિયા અને જયેશ મોરે જેવા અનુભવી કલાકારો સાથે મૌલિક ખભેખભા મિલાવીને ફિલ્મની ગતિ જાળવી રાખે છે.
તકનીકી દ્રષ્ટિએ ફિલ્મ ખૂબ જ સબળ છે. રુશિન દલાલ અને કૈઝાદ ઘેરડાનું સંગીત વાતાવરણમાં એક પ્રકારની ધ્રુજારી પેદા કરે છે, જે હોરર ફિલ્મને હોવી જોઈએ. જોકે, ફિલ્મની ગતિ ક્યાંક ક્યાંક ધીમી જણાય છે, પરંતુ ક્લાઈમેક્સમાં જે રીતે વળાંકો આવે છે તે પ્રેક્ષકોને સંતોષ આપે છે. ગુજરાતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીમાં જ્યારે કંઈક અલગ જોવાની ઈચ્છા હોય, ત્યારે મજબૂત સ્ટારકાસ્ટ અને રોમાંચક પટકથા ધરાવતી આ ફિલ્મ ચોક્કસ જોવી જોઈએ.
